السيد محمد رضا المدرسي

188

تشيع در تسنن ( فارسي )

" حميد طويل " مى گويد : " موسى " پسر " انس " به پدرش گفت : اى ابا حمزه ! " حجاج " در اهواز براي ما خطبه خواند وما با أو بوديم . پس طهور را ياد كرد وگفت : " صورت‌ها ودستهايتان را بشوئيد وسر وپايتان را مسح بكشيد ، براستى كه هيچ چيز از پسر آدم نزديك تر به خبث أو نيست از پاهايش . پس باطن پاها وظاهرشان وعراقيب ( 1 ) آنها را بشوئيد " . انس گفت : خدا راست گفت و " حجاج " دروغ گفت . خدا مى فرمايد : " سر وپايتان را مسح كنيد " . " حميد طويل " گفت : " انس " خودش هر گاه دو قدمش را مسح مى كرد ، مرطوب مى نمود . ( 2 ) تمام رواة اين حديث نيز توثيق شده اند ، ( 3 ) كما اين كه " ابن كثير " در تفسير خود به صحت سند اعتراف مى كند . چنان كه مى بينيد " أنس " صحابي رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) كسى را كه شستن پا را لازم مى داند وآن را شرعا در وضو واجب مى شمرد ، تكذيب مى كند ومعتقد است خداوند وظيفة را مسح قرار داده است . عن أبي جعفر ، قال : إمسح على رأسك ، ( 4 ) بر سرت مسح بكش . عن الشعبي ، أنه قال : إنما هو المسح على الرجلين ، ألا ترى أنه ما كان عليه الغسل

--> 1 . جمع العرقوب ، قطر الغليظ فوق عقبه . 2 . اين حديث را " سيوطى " در " الدر المنثور " ذيل آية وضو ، از طريق " سعيد بن منصور " و " ابن أبي شيبه " نيز نقل مى كند . 3 . ر . ك : تهذيب التهذيب . 4 . تفسير طبري ، جزء 6 ، ص 82 .